De nieuwe bajan is daar!
zie videos

***

De bajan van Volodymyr Kurylenko is al op leeftijd. Het instrument heeft de studietijd met de vele studie-uren, de barre tijd erna met de Berlijnse metro, de koude straten en de rokerige kroegen van Maastricht weliswaar overleefd, maar niet zonder schade. Dure reparaties zijn steeds vaker nodig en de tijd dat het vervangen moet worden is nabij. Zonder nieuw instrument raakt zijn carrière als uitvoerend musicus op een dood spoor.

Om de continuïteit en de ontplooing ervan zeker te stellen heeft de stichting een bajanfonds ingesteld. Daarmee kan zij te zijner tijd, laten we hopen voordat de huidige bajan het begeeft, opdracht geven om een nieuw instrument te bouwen. Daar zal zo’n €14.000 -16.000 mee gemoeid zijn.
We moeten daarom op tijd beginnen met sparen. Vandaag !

Elke donatie, maar ook alle ideeën en contacten voor sponsoring zijn welkom.

De bajan – een Russische knopaccordeon – is zowel volks - als klassiek instrument en geliefd vanwege zijn warme en diepe klank. Het werd begin 20e eeuw ontwikkeld uit de traditionele knopaccordeon en oorspronkelijk gebruikt als begeleidingsinstrument voor liturgische koormuziek. Al spoedig ontdekten talloze componisten, w.o. Gubaidulina en Henk Badings, de bajan als solo- en ensemble-instrument. De rijke klank en een lopende bas maakt het geschikt voor vele genres met name voor barok en rococo, maar ook het romantisch repertoire laat zich goed arrangeren (Glinka, Moessorski e.v.a.). En dan is er natuurlijk Piazzolla en de Franse musette, die op de bajan goed tot hun recht komen. Er bestaat inmiddels een uitgebreid Russisch en Oekraïens repertoire voor bajan, waarin afwisselend klassiek en volksmuziek, jazz en latin, maar ook bijv. het Franse chanson op knappe wijze zijn verwerkt in doorwrochte composities.

Een nieuwe bajan
De bouw van het instrument is ingewikkeld en langdurig. Je kunt het niet ‘in de winkel kopen’; het wordt op maat gemaakt voor de opdrachtgever, o.a. in de ateliers Jupiter en Mir in Rusland. De voorkeur van Kurylenko gaat uit naar een Mir, vanwege zijn warmere klank, minder klinisch dan die van Jupiter. Nu bespeelt hij een oude Mir, die door een bewogen leven (zie boven) veel slijtage vertoont. Zo breken er bijvoorbeeld regelmatig verbindingsstukken van de knoppen en blijven registers hangen. Ook ontsnapt er lucht uit de balg wat het musiceren fysiek onnodig zwaar maakt. Een nieuw instrument is dan ook een sine qua non om zijn werk als musicus te kunnen voortzetten. De stichting Desna stelt zich in eerste instantie tot doel via fondswerving het benodigde bedrag bijeen te brengen.